Dagboek van een werknomade

Voeten in het zand en aan de slag op Rote in Indonesië

De werknomade is altijd onderweg en werkt op de meest uiteenlopende plekken. Elke maand beoordeelt ze een onorthodoxe gratis werkplek; van ziekenhuis tot theaterfoyer. Waar in Nederland is de sfeer gastvrij, de werkplek prettig en de koffie lekker? Vandaag is ze op een tropische locatie: het eiland Rote in Indonesië.

Aan de buitenbar met uitzicht op de Timorzee zit een jongeman van in de twintig. In zijn ene hand een flesje bier, in zijn andere een verrekijker. Met zijn halflange, door de zon gebleekte haar en zijn gespierde torso en is deze nonchalant-stoere dude niet het soort gast dat je in een all-inclusive strandresort verwacht aan te treffen. Maar we zijn hier in een surfers-mekka en er lopen hier alléén máár van dat soort figuren rond. Niet verkeerd. Hoewel, de aantrekkingskracht van mijn laptop is wel eens groter geweest.

Een van de consequenties van altijd-en-overal kunnen werken, is dat ik soms ook op vakantie schrijf. Dat zou je kunnen zien als nadeel; voor mij is het juist een van die fijne secundaire arbeidsvoorwaarden van het freelancebestaan. Want ik kan daardoor wél zo lang en vaak op reis als mijn bankrekening het toelaat.

Dus zit ik hier heerlijk relaxed te werken in een surf- en duikresort. Terwijl ik plaatsneem in het restaurant, zie ik een groepje mensen bij het zwembad. Twee meiden liggen een boek te lezen, maar de jongens lopen als rusteloze tijgers in een kooi heen en weer. Ze turen in de richting van de zee, waar aan de horizon een golf zou moeten breken. Maar het is een slechte dag vandaag, de befaamde break T-Land laat het afweten.

Gelukkig is het de volgende dag wél raak. De toeristen die het van deze paar weken in het jaar moeten hebben om hun surfskills te perfectioneren, liggen nog voor het ontbijt in het water. Ze proberen zo veel mogelijk golven te pakken. Doorgewinterde Australische 60-plussers doen het rustiger aan; zij kunnen thuis elke dag surfen.

Na gedane arbeid is het hier goed rusten: ik boek een massage in de spa en neem nog even een duik in het zwembad. Aan het einde van de dag zien we de zon in de zee zakken; de perfecte oranje bol doet de lucht paars kleuren. Nee, ik mis mijn kantoor in Nederland helemáál niet.

Reageer op dit artikel